Wat doe ik deze vakantie?

Ja, goede vraag.

Ik heb een vrij onstuimige zomer gehad, met hard werken en leuke reizen naar verre oorden (check de ‘waarom’ vanaf 22 oktober tussen 21:30 en 22:30 op SBS6). Het was enig, we hebben gelachen, maar de brandstof was ook een beetje op. Vandaar dat ik 3 weken vrij mocht van ome John. Daar zit je dan. En om later niet terug te kijken op een ‘jeetje ja toen was ik 3 weken vrij, maar wat heb ik in godsnaam allemaal gedaan’-vakantie, heb ik een soort dagboekblog gemaakt.

1 oktober
Vandaag vierde ik m’n verjaardagsfeestje. In alle eerlijkheid: ik had er niet zoveel zin in. Het leukst is om je event aan te maken en te kijken wie er de moeite neemt om te komen, maar als het dichterbij komt ga je in problemen denken. Je moet veel boodschappen in huis halen, het wordt ongetwijfeld een teringzooi, je moet de buren inlichten: allemaal gedoe. Nu kwamen er voorafgaand aan het feestje ook ineens acht mensen eten, in plaats van de drie die ik zelf eerst in gedachten had. Kortom: kortsluiting. Gelukkig bezorgde de AH m’n boodschappen (dat was heel leuk want de vrachtwagen met m’n feestspullen blokkeerde de straat en zo ontstond er een boze file). En m’n eetgezelschap was tevreden met friet van de snackbar op de hoek. Daar kreeg ik zelfs een fles cola mee omdat ik m’n verjaardagsfeestje vierde, dus vanaf dat moment kon mijn dag niet meer stuk. Na de patat hingen we binnen slingers en buiten lichtjes op, tankten we de ballonnen vol helium en werd de gin op tafel gezet. Al met al hadden zo’n veertig mensen de moeite genomen om te komen, dus was het gezellig druk. Ik kreeg mooie cadeaus (waaronder 9 boeken, écht veel!) en goede vriend Koos had zich ontfermd over de catering omdat ik natuurlijk tegen iedereen leuk moest doen en geen tijd had om de Piccolinis in de oven te duwen. Maar we worden allemaal ouder en waar je vroeger bij menig feestje de laatste mensen om half 5 je huis uit moest duwen, zei nu iedereen tegen een uur of 1: “Zeg, wat leuk, nou wij gaan, joe!” En eigenlijk was dat ook hartstikke fijn, want zo kon ik m’n huis nog even lekker vrolijk opruimen. (Als student deed ik ook vaak aangeschoten de afwas en dat is het beste ooit. Je bent vrolijk, de tijd gaat sneller, en de volgende dag is je afwas gedaan en daar heb je precies nul herinneringen aan.)

2 oktober
Ik werd om drie uur tevreden wakker, stofzuigde m’n huis en zette Gilmore Girls aan.

3 oktober
Ik werd om één uur tevreden wakker, ging douchen en begon aan een blog. Dat ik niet afmaakte. Zo heb ik echt nog zestig halve blogs klaarstaan. Omdat ik wel lekker zat te laptoppen, besloot ik een fotoboek te maken van alle reizen deze zomer. Na anderhalve reis gaf ik dit ook op en zette ik Gilmore Girls aan.

(Wie heeft ook altijd in periodes van werk zoiets van: “Oh als ik dan vrij ben, dan ga ik m’n tuinset lakken, een schutting bouwen, me verdiepen in een uitbouw van m’n huis, en misschien ga ik nog wel een paar dagen weg.” En als het dan zover is dan lig je alleen maar op de bank Gilmore Girls te kijken. Nee? Oh ik heb dat echt altijd.)

Gelukkig kwam El ’s avonds nog eten en dronken we Tinto de Verano’s en praatten we over het leven.

4 oktober
Oké tijd voor actie en een dag geen Gilmore Girls (= dag uit comfort zone). Ik bracht al het glaswerk en karton dat ik de afgelopen maanden bij elkaar had gespaard naar de containers op de hoek. Daarna moesten de kratten bier van m’n feessie worden ingeleverd. Blijkt dus ineens dat ieder flesje moet kloppen met het krat. Sta je dan met drie kratten met alles door elkaar en ook met flesjes die überhaupt niet uit een krat komen. Na nog een keer op en neer vond ik dat ik bést even de tv aan mocht zetten, maar voor de verandering koos ik voor 24Kitchen, ook écht een van m’n lievelings. En omdat Jamie daar zo’n bizarre uiensoep in elkaar stond te draaien, ging ik dat ook gewoon doen. Ja toch, lekker herfstig. Met een kom uiensoep op de bank keek ik de hele avond televee (waaronder Spuiten & Slikken waarin een jongen werd ontmaagd door iemand van een ontmaagdingsservice en dat vond ik echt heel raar en niet eens 21e eeuw, maar gewoon echt raar).

5 oktober
Vandaag was ik écht jarig en dat merkte ik vooral aan m’n telefoon. Toen ik om tien uur wakker werd had ik een berg aan appjes en Facebook-felicitaties en daar was ik nog helemaal niet aan toe. Dus draaide ik me nog een keer om, werd anderhalf uur later wakker en reageerde vrolijk op iedereen vanuit bed: “Jaaaa bedankt, heb echt een superleuke dag”. Een vriendin appte me of ik zin had in een kop koffie, waar ik dankbaar op in ging en zo zat ik gezellig met Lieke een verjaardagslunch weg te eten in Broei. Daarna kwamen m’n ouders langs, gingen we de stad in, dronken een borrel en weer thuis maakte ik mijn driegangendiner, wat gereduceerd was naar een tweegangendiner in verband met een borrelplank tijdens de borrel. Uiensoep vooraf (duh), en daarna biefstuk met groentepakketjes uit de oven. Nadat ik m’n ouders uitzwaaide op de stoep kwam de realiteit kei- en keihard binnen: ik ben 27.

6 oktober
Vandaag ging ik op bezoek bij m’n goede vriendin Lotte. Lotte kennen jullie natuurlijk allemaal nog van m’n vorige blog over Londen, en die woont sinds een tijdje met man (!) en twee kinderen (!) in Zwolle (!). Ik vertrok net na de spits, maar er was een of ander ongeluk gebeurd in een tunnel waardoor letterlijk alles in en rondom Utrecht vaststond. Dus een solide driekwartier later dan gepland zat ik met Lotte en twee kinderen aan een bosbessmoothie. We winkelden wat in Zwolle, aten lunch, ik gaf de jongste (9 maanden) een fles (die hij daarna weer over me heen boerde) en maakte wat selfies met de oudste (2 jaar). Toen de hummels in bed lagen, keken Lot en ik een horrorfilm (gedeelde passie) en aten daarna met man (!) erbij een geslaagde Mexicaanse schotel.

7 oktober
Vandaag at ik lunch bij lievelingsstel Korrit, die vlak daarna vertrokken voor drie weken door bourgondisch Italië. Na een warme groepsknuffel vol liefde zeiden we: tot over een week! (Want ik en een gedeelde vriend zoeken ze nog op in de hak van de laars.) Daarna reed ik door naar Deventer, waar de zus van m’n ex woont, ook met man (!) en kind (!). Het gekke aan de hele ‘we zijn nu exen’-experience is dat je de familie van je ex ook nauwelijks tot nooit meer ziet, tenzij je nog eens afspreekt. Dus dat hadden wij gedaan. Hun verbouwde huis bleek voer voor VT Wonen, hun kind een wolk van een kind en de zus van mijn ex geen spat veranderd. Het was beregezellig. Terug in Utrecht ging ik uiteten met mijn oud-bestuur van de studievereniging. Na een paar flessen wijn, gingen we nog ergens een drankje doen, toen nog ergens en voor ik het wist stond ik te dansen in de Back & Fourth, vroeger de KostenKoper. En waar je bij de KostenKoper nog gewoon een nummer van Sean Paul aan kon vragen, kun je dat bij de Back & Fourth wel vergeten. “Nee, dat draaien wij niet”, zei de dj met een zuinig mondje. Whatever! Ik was laat thuis en werd ook laat wakker.

8 oktober
SHIT ECHT TE LAAT. Er waren nog wat opnames voor ons programma en ik had beloofd daar om half 9 te zijn (ondanks vakantie: #dedication), maar ik werd om kwart voor 11 wakker. EH. Dus ik was er keurig 3,5 uur te laat en de opnames zaten er al bijna op. Wel lekker bijgekletst en daarna doorgetuft naar m’n zusje, die samen met d’r vriend die avond een housewarming gaf in Amsterdam. Vanwege een milde kater viel ik ’s middags in slaap op de bank, hielp daarna met wat voorbereidingen en toen stroomde het langzaam vol. Met mensen die rechten hebben gestudeerd. Ik voelde me eenzaam omdat ik geen rechten had gestudeerd en dus niet kon meepraten over fusies en erfrecht en de algehele advocatuur, en ik was ook nog mild katerig. Dus deed ik de hapjes en ging daarna naar huis.

9 oktober
En gister ging ik naar de verjaardag van m’n buurmeisje in Drenthe. Natuurlijk niet zonder McKroket onderweg (want levensmotto). Mijn ouders bleken in de dagen dat we elkaar niet hadden gezien weinig te hebben meegemaakt, ik gevoelsmatig ook, en dus gingen we naar die party. Een feest van herkenning, maar omdat ik al die mensen in geen eeuwigheid meer had gezien en niet klaar was voor de standaard vragen (“Woon je nog in Utrecht? Wat doe je nu voor werk? Heb je een vriend? Je had toch een vriend? Wat is er gebeurd?”) dook ik wederom de keuken in. Gelukkig bijgestaan door het versbakken vriendje van mijn 17-jarige buurmeisje, die ook niet zo goed wist wat hij met al die mensen aan moest. Het was leuk, de frituurpan viel om, waardoor het versbakken vriendje van m’n buurmeisje onder het frituurvet zat, we aten alsnog frituur, en daarna tufte ik gezellig terug naar Utrecht.

Waar ik nu dus weer ben. Maandag! Aan het bloggen! Ik ben nu al heel trots met deze week, omdat m’n blog af is en ik echt daardoor heel veel heb bereikt. Ben benieuwd hoe vaak ik deze week Gilmore Girls aanzet en wat jullie allemaal doen en meemaken (serieus, ga ook bloggen, het werkt echt als een therapeutisch dagboek).

Veel vakantiegroetjes van Mayo